Chomętowski Stanisław (1838–1881), lekarz, psychiatra, urodzony (według S. Kośmińskiego) w majątku Gortatowicach, pow. rawsko-mazowieckim; żonaty z córką poety Odyńca. Był potomkiem hetmana Stanisława Chomętowskiego z początków w. XVIII. Skończył szkołę realną w Warszawie w r. 1856, medycynę studiował w warszawskiej Akademii Medyko-chirurgicznej i otrzymał w niej dyplom lekarski w r. 1862, po czym w r. 1863 kształcił się w Wiedniu w psychiatrii u doktorów Leidesdorfa i Schlagera. Po powrocie do Warszawy był asystentem prywatnym dra Krysińskiego i prof. Piaskowskiego, a od r. 1865 ordynatorem Szpitala św. Jana Bożego (dla psychicznie chorych). Ch. ogłosił około 40 prac z zakresu kliniki psychiatrycznej, szczególniej leczenia chorób umysłowych, pracę z zakresu psychiatrii sądowej: Obłąkanie wobec sądów cywilnych w naszym kraju, i pracę o Zakładach dla obłąkanych w W. Księstwie Poznańskiem; prace te, krótkie i nie pogłębiające przedmiotu, nie znajdowały większego uznania u współczesnych lekarzy pomimo znacznego oczytania autora, który władał kilku językami obcymi. Ale wśród szerokich warstw publiczności Ch. zdobył popularność jako założyciel jedynego podówczas w Warszawie prywatnego sanatorium dla umysłowo i nerwowo chorych.

Jan Mazurkiewicz